Historycy literatury twierdzą, że "Sen nocy letniej" to jeden z najznakomitszych utworów Williama Szekspira.

Widzowie natomiast, których, co zrozumiałe, mniej obchodzą wyroki znawców, a bardziej to, co oglądają na scenie - uważają zgodnie, że jest to najpiękniejsza komedia o miłości jaką kiedykolwiek napisano. O miłości, młodości i uroku krótkiej czerwcowej nocy, kiedy to po uśpionym księżycowym lesie błąkają się zakochani i toczy się gra, której wszyscy byliśmy, bądź będziemy uczestnikami: ktoś kocha kogoś przez kogo nie jest kochany, sam będąc obiektem nieodwzajemnionych szalonych uczuć kogoś innego...

"Kraina kłamczuchów" Macieja Wojtyszki przedstawia dwa dni z życia dwóch literatów – niepowtarzalnych, niepodrabialnych kłamców włoskiego renesansu: Petrarki i Boccaccia.

Oto do Padwy, zagrożonej zarazą, przybywa Boccaccio aby nakłonić swojego mistrza - Petrarkę do powrotu do Florencji, przepowiednie dotyczące losów Padwy są bowiem niepomyślne. Wielbiciel przybywa, by ocalić mistrza, prawdziwego boga opowiadaczy - tylko jak to zrobić jeśli boga nie da się ocalić..? Tym bardziej, że gra między nimi toczy się nie tylko o życie, ale i … o miłość.

Które z uczuć zwycięży w "czasach zarazy"? To do kobiety prawdziwej, realnej, tej na wyciagnięcie ręki czy to, do kobiety wydumanej, wymarzonej, wyidealizowanej?