„Do Amsterdamu. Piosenki Jacquesa Brela” to spektakl muzyczny, który opowiada fabularną historię trojga bohaterów: kobiety - beznadziejnie oczekującej na powrót swojego ukochanego (Izabella Bukowska), księdza - wątpiącego w swoje powołanie (Piotr Bajtlik) oraz mężczyzny - nieporadnego rogacza (Wojciech Czerwiński). To właśnie oni decydują się porzucić dotychczasowe pełne rozczarowań życie i wyjechać do wymarzonego miasta wolności. Do Amsterdamu... gdzie w każdej z knajp czeka obrus wielki jak świat, a marynarze piją piwo i klną.

"Do Amsterdamu..." to opowieść o podróży po autentyczność, o próbie uwolnienia się od krępujących nas schematów, o otaczających nas absurdach. O tym, że warto ryzykować, choćby za cenę gorzkich rozczarowań. Bo Amsterdam to także miejsce, gdzie wolność prowadzi do zguby, a skrzydła rosną po to, by wzlecieć tam, „skąd się pluje na świat i na port Amsterdam”

Wśród wybranych piosenek Jacquesa Brela znalazły się utwory w tłumaczeniu: Wojciecha Młynarskiego, Jerzego Menela, Dariusza Wasilewskiego, Józefa Opalskiego i Romana Kołakowskiego. Oprócz utworów mniej znanych usłyszymy i te najpopularniejsze: "Amsterdam", "Walc na tysiąc pa", "Nie opuszczaj mnie" - wszystkie w nowych aranżacjach.

Posłuchaj ()

Przed laty, w sławnym spektaklu Wojciecha Młynarskiego w Ateneum, piosenki Brela działały niemal hipnotycznie, zapewne za sprawą czasu i temperamentu wykonawców. Młodzi aktorzy z Polskiego znaleźli jednak inny klucz do świata Brela [DO AMSTERDAMU. WIECZÓR PIOSENEK JACQUESA BRELA, scenariusz i reżyseria Adam Biernacki, oprac. muz. Urszula Borkowska, ruch sceniczny Katarzyna Anna Małachowska, Teatr Polski, Scena Kameralna – Scena Inicjatyw Aktorskich, 5 lutego 2010], delikatnie różnicując nastroje i sytuacje. Pokonali też najtrudniejszą barierę zgrania i dlatego podbijają publiczność piosenkami wykonywanymi wspólnie (z perfekcyjną techniką), z których tworzą małe dramaty od komizmu „Piweńka”, kiedy „rozkoszują się” niewidocznymi kuflami piwa po dramatyzm przemijania we „Flamandach”czy brawurowe wykonanie „Walca na tysiąc pas”. Dość, że Izabella Bukowska-Chądzyńska zmieni sukienkę, Wojciech Czerwiński pojawi się zakłopotany z kwiatem doniczkowym, a Piotr Bajtlik w uwierającej mu koloratce, aby kilkoma kreskami zbudować postać. Tak więc pełen urody wieczór w półmroku Sceny Kameralnej.